SIEĆ REGIONALNYCH OŚRODKÓW DEBATY MIĘDZYNARODOWEJ





09.12.2021 Nowy rząd Republiki Federalnej Niemiec Zwycięskiej partii wyborów do Bundestagu ustanowienie nowego rządu zajęło siedemdziesiąt jeden dni, podczas których próbowano zawiązać koalicję, która w ciągu najbliższych czterech lat przejmie władzę w Niemczech.


W Republice Federalnej Niemiec 8 grudnia 2021 oficjalnie zakończyły się szesnastoletnie rządy Angeli Merkel. Wszak głosami Bundestagu wybrany oraz zaprzysiężony na nowego kanclerza Niemiec został Olaf Scholz, socjaldemokrata oraz minister finansów w minionym rządzie Wielkiej Koalicji. Co istotne, w tymże dniu powołany został również nowy, składający się z trzech ugrupowań gabinet, który na potrzeby niniejszego artykułu zostanie omówiony, uwzględniając w tym jego skład, kształtowanie oraz wizję prowadzenia polityki wewnętrznej oraz zewnętrznej Niemiec.

Zwycięskiej partii wyborów do Bundestagu ustanowienie nowego rządu zajęło siedemdziesiąt jeden dni, podczas których próbowano zawiązać koalicję, która w ciągu najbliższych czterech lat przejmie władzę w Niemczech. Przełomowym momentem w ciągu wspomnianych siedemdziesięciu dni były wypowiedziane przez Olafa Scholza słowa, a mianowicie „Die Ampel steht!”, co w praktyce oznaczało zgodę na wypracowane wspólnie pomiędzy Socjaldemokratyczną Partią Niemiec, Partią Zielonych oraz Wolną Partią Demokratyczną warunki wynegocjowanej pod koniec listopada umowy koalicyjnej.

Wspomniana umowa koalicyjna nosi nazwę „Odważyć się na więcej postępu. Koalicja na rzez wolności, sprawiedliwości i zrównoważonego rozwoju”, co bezpośrednio nawiązuje do słów byłego socjaldemokratycznego kanclerza RFN Willy’ego Brandta, który stwierdził, iż „pora odważyć się na więcej demokracji”. Przedstawiony przez przywódców SPD, Zielonych oraz FDP 24 listopada dokument, negocjowany blisko dwa miesiące przez ponad trzystu polityków skupionych w dwudziestu dwóch grupach roboczych, zawiera niemieckie priorytety, założenia polityczne, kluczowe plany, projekty oraz reguluje zasady współpracy pomiędzy wymienionymi partiami.

Umowa koalicyjna wyznaczająca kierunki polityki niemieckiej, jest również dokumentem, na mocy którego obsadzane są dane resorty w Republice Federalnej Niemiec. Socjaldemokratycznej Partii Niemiec, poza urzędem kanclerskim przypadło również ministerstwo obrony, na którego czele stanęła Christine Lambrecht, ministerstwo spraw wewnętrznych, którego szefową będzie Nancy Faeser, ministerstwo pracy i spraw socjalnych, ministerstwo zdrowia, ministerstwo budownictwa oraz rozwoju i współpracy gospodarczej. Partia Zielonych odpowiedzialna będzie za ochronę środowiska, rolnictwo, rodzinę oraz za super-ministerstwo gospodarki i klimatu, w której tekę ministra obejmie Robert Habeck. Z uwagi na kompetencje oraz wykształcenie liderki Zielonych, Annalena Baerbock odpowiedzialna będzie za niemiecką dyplomację. Ostatnia partia z koalicji sygnalizacji świetlnej obejmie cztery ministerstwa, a mianowicie resort finansów, którego szefem będzie Christian Lindner, ministerstwo infrastruktury i cyfryzacji, oświaty oraz sprawiedliwości.

W umowie koalicyjnej Socjaldemokratyczna Partia Niemiec, Partia Zielonych oraz Wolna Partia Demokratyczna wspólnie uzgodniły m.in. podniesienie płacy minimalnej, liberalizację polityki migracyjnej, w tym prawo azylowe oraz reformę prawa obywatelskiego, legalizację marihuany, przyśpieszenie cyfryzacji czy zmiany w polityce klimatycznej, takie jak osiągnięcie neutralności emisyjnej do 2045, do czego doprowadzić ma ustalone przyśpieszenie procesu dekarbonizacji do 2030 roku, natomiast niemieckie odejście od gazu nastąpić ma w roku 2040. Z kolei wypracowane przez koalicję sygnalizacji świetlnej założenia dotyczące polityki europejskiej dotyczą m.in. wizji stworzenia „federalnego, europejskiego państwa związkowego, zorganizowanego zgodnie z zasadą subsydiarności i proporcjonalności oraz Kartą Praw Podstawowych UE”, wzmocnienia roli Parlamentu Europejskiego, wzmocnienia zasady praworządności we Wspólnocie oraz rozszerzenia struktur unijnych.

W kontekście polityki zagranicznej, nowo wybrany rząd niemiecki, na czele z mianowaną na urząd Ministra Spraw Zagranicznych Annaleną Baerbock, w umowie koalicyjnej zakłada zaostrzenie stanowiska Niemiec wobec reżimów, takich jak Rosja czy Chiny, wsparcie dla przywrócenia integralności terytorialnej Ukrainy i prodemokratycznych dążeń Białorusinów, przeznaczanie 3% PKB Niemiec na działania międzynarodowe z zakresu dyplomacji oraz współpracy rozwojowej oraz na dalsze rozwijanie współpracy bilateralnej z partnerami europejskimi m.in. z Francją i Polską.

Umowa traktuje również o współpracy w ramach ożywienia Trójkąta Weimarskiego, która w kontekście pielęgnowania partnerstwa polsko- niemieckiego jest szczególnie istotna. W relacjach dwustronnych na linii Berlin- Warszawa szalenie ważne są także zapisy umowy koalicyjnej zakładające kontynuację dialogu społeczeństw obywatelskich oraz dalsze dążenie rządu niemieckiego do budowy Miejsca Pamięci i Spotkań z Polską w Berlinie, które ma przypominać o polskich ofiarach nazistowskich Niemiec i tym samym wpłynąć na rozwój korzystnych relacji polsko- niemieckich.

Niemniej opisany rozkład oraz założenia nowego rządu niemieckiego pozwolą koalicjantom na realizację swoich sztandarowych postulatów oraz przyczynią się do współpracy w atmosferze wzajemnego zaufania oraz konsensusu, co dla przyszłych lat całokształtu funkcjonowania oraz stabilnej i silnej pozycji Republiki Federalnej Niemiec na arenie międzynarodowej jest szalenie ważne.



Autor: Agata Rychter






facebook